Zamek W Lidzbarku należy do zamków zbudowanych przez Krzyżaków. Powstał w latach 1350-1401 na miejscu innego mniejszego.
To dawna siedziba biskupów warmińskich. Budowlę zbudowano na planie czworoboku, w systemie krzyżackich domów konwentualnych. Za biskupa Sorborna dobudowano krużganki.
Zamek ten wielokrotnie był przebudowywany, a ostatnia przebudowa była za biskupa Watzenrodego. Gdy zobaczyliśmy dziedziniec tego zamku to przypomniał nam się Wawel. Krużganki lidzbarskiego zamku do złudzenia przypominają te wawelskie, tak jakby budowniczy lidzbarskiego wzorował się na wawelskiej budowli.
Po przegranej wojnie przez Krzyżaków. Zamek i przyległe tereny trafiły w ręce Polskie. W ten sposób zamek lidzbarski stał się siedzibą biskupów warmińskich. Na zamku urzędowali np. Marcin Kromer czy Ignacy Krasicki to dzięki Krasickiemu zamek zyskał przepiękne ogrody.
Przy gotyckim zamku dobudowano renesansowy pałac. Jego budowę zlecił biskup Wydżga. Niestety pałac biskupa Wydżgi nie dotrwał do naszych czasów. Został rozebrany w XIX wieku przez władze pruskie. Podobny los miał spotkać sam zamek. Na całe szczęście nie spotkał. Bo dziś możemy go podziwiać w całej okazałości.
Zamek był nie tylko siedzibą biskupów warmińskich, ale był też czymś w rodzaju sądu. W części dobudowanej przez biskupa Grabowskiego urzędował wójt krajowy. To było coś nowego dla zamku, bo tak naprawdę już nie był siedzibą biskupów, tylko zmienił swoją funkcję na bardziej urzędniczą. To już nie było mieszkanie biskupa, tylko rodzaj miejskiego urzędu czyli użyteczność publiczna.
