Czeski Krumlov.

 Czeski Krumlov małe miasteczko położone nad samą Wełtawą. 

Spacerując krętymi uliczkami, zaglądaliśmy w prawie każdy zakamarek, urokliwego miasteczka. 

Kręte uliczki zaprowadziły nas na rynek tego urokliwego miasteczka. Królowała tu jak w każdym zwiedzanym przez nas miasteczku czy mieście Kolumna Morowa. 

Przepływająca przez nie  Wełtawa przecinana była licznymi mostkami. Przypominało to przecinaną mostkami czy kanałami Wenecję. Można powiedzieć, że Krumlov jest taką Czeską Wenecją. 

 

Z każdego zakątka rynku widać było górujący nad miasteczkiem zamek. 

Po intensywnym zwiedzaniu tego malowniczo położonego miasteczka, usiedliśmy w jednym z licznych parków z pysznymi lodami w ręku i przyglądaliśmy się  położonemu po drugiej stronie Wełtawy zamkowi. Z żalem zakończyliśmy wyprawę do Czeskiego Krumlova. Jednak czekał na nas Zamek Orlik.  

Share:

Skansen w Myczkowcach

 Post ten dedykuję Michałowi. który tak jak ja pokochał Bieszczady. 

Skansen w Myczkowcach, to taka maleńka perełka wśród skansenów. Nigdy nie spotkałam się ze sekansem składającym się z samych budowli sakralnych. Są tu głównie cerkwie. 

 Jest tu, aż 140 miniatur budowli sakralnych, które są ustawione na 9 miniaturowych wzgórzach. Móżemy tu zobaczyć cerkwie greckokatolickie, prawosławne, a nawet kościoły rzymskokatolickie. 

Ciekawie wyglądają te rozrzucone po tych kamiennych wzgórzach miniaturowe budowle sakralne. 

Były tu zgromadzone miniatury cerkwi nie tylko z Polski, ale także z Ukrainy czy Rosji. 

 Wdychając oszałamiający zapach kwitnących kwiatów, przyglądaliśmy się tym małym miniaturom. wzbudzały u nas duży zachwyt. 

Share:

Stare Powązki w Warszawie.

 Zbliża się 1 Listopada, a ja wspominam  spacer po Starych Powązkach w Warszawie, najstarszym cmentarzu w tym mieście. 

Wchodzimy na ten unikatowy cmentarz Bramą Św. Honoraty. Usytuowana jest tuż obok Kościoła pw. Karola Boromeusza.

Przekraczając bramy tego unikatowego cmentarza, jakbyśmy się przenosili w czasie. Stare pomniki, niektóre zadbane inne rozsypujące się. 

Spacerując powązkowskimi alejkami, przystajemy przy niektórych grobach. Jedne są proste inne zaś mają przepiękne rzeźby na cokołach. Zaciekawił nas jeden z tych pomników mający sarkofag nad epitafium. 

Nowe pomniki mieszają się ze starymi, współczesność z teraźniejszością czy przeszłością.  Czy to dobrze wygląda tego nie wiem. Większość pomników z tego malowniczego cmentarza niszczeje przez drzewa, których konary łamiąc się niszczą te stare pomniki. Nie każdy jest też poddawany renowacji. Renowacji poddawane są tylko te pomniki osób, które coś dla Warszawy znaczyły. 

 Spacerowaliśmy przez to miejsce w ciszy i zadumie. 

Share: