Europejskie Centrum Solidarności.

Europejskie Centrum Solidarności mieści się na terenie dawnej Stoczni Gdańskiej. To tu zaczął się Solidarnościowy Zryw. Zaczął się od przeskoczenia przez płot Lecha Wałęsy.  

Zatrzymaliśmy się niedaleko  Placu z Trzema Krzyżami, miejsce to jest bardzo charakterystyczne dla Gdańska. Tuż obok jest słynna brama  Stoczni w której zaczęła się " Solidarność. ". 

W jednej z sal można było zobaczyć ówczesne meble oraz telewizor jaki wówczas był " modny" , taki telewizor jeszcze jest gdzieś u mnie na strychu. 

 Myślę, że dzisiejsza młodzież powinna te wystawy obejrzeć. Jak kiedyś wyglądało życie ich dziadków czy pradziadków.

Choć sama urodziłam się i wychowałam w PRL-u , to nie chciałabym powrotu do tamtych czasów. To co było w PRL-u niech już nie wróci.  Niech zostanie na kartach historii. 

Share:

Muzeum Misyjne w Czerwińsku nad Wisłą.

 

Muzeum to mieści się przy czerwińskim sanktuarium, nad samą Wisłą. 

Spacerując po muzealnych salach zastanawialiśmy się ile zwierząt musiało zginąć by stworzyć te eksponaty. Ja na miejscu misjonarzy dobrze bym się zastanowiła czy to brać. Często pewnie było to coś w rodzaju podarku. 

" Podarki " te pochodzą z Afryki czy Ameryki Południowej, bo tam przeważnie przebywają misjonarze z Czerwińska nad Wisłą.. Takich misjonarskich muzeów jest kilka. Jedno z nich mieści się na Świętym Krzyżu. 

 Przykro było patrzeć na te puste skorupy żółwi czy białych krabów. Najbardziej nam się podobały te wszystkie wyplatane rzeczy np. opaski. 

Takie eksponaty z przyjemnością się oglądało nie było smutku, że to są resztki ryb, krabów. Ktoś zapytał się misjonarza czy nie miał strachu przewożąc te eksponaty ,  bo przecież mógł trafić do więzienia gdyby go z tym złapali. Odpowiedział , że nie bo wtedy gdy oni przywozili te eksponaty  nie było bramek,  czy innych rzeczy sprawdzających co przewozisz w bagażu. Powiedział, że było łatwiej przewieźć eksponat niż teraz. 

Share:

Zamek w Łańcucie.

 

To bardziej pałac niż zamek, a jednocześnie jedna z najpiękniejszych magnackich rezydencji. Rezydencję tą otacza unikatowy park w stylu angielskim. 

My swoich samochód zatrzymaliśmy na jednym z niewielkich parkingów w pobliżu zamku. Stamtąd nie spiesząc się udaliśmy się w stronę kas, by zakupić wcześnie zamówione bilety. Do momentu przyjścia przewodnika mogliśmy przysiąść na stojącej nieopodal ławeczce. 

 Łańcucka rezydencja zmieniała się na przestrzeni wieków. Kolejni właściciele dodawali swoje " trzy grosze ". Zmieniała się budowla, zmieniał się też układ pomieszczeń. Ostatnia przebudowa nastąpiła gdy właścicielami zostali Potoccy. To oni nadali rezydencji jej obecny kształt. 

Na łańcuckich komnatach bywali możni ówczesnej  Polski.  Gościem był nawet książę Kentu Jerzy wraz z małżonką i towarzyszącymi im przyjaciółmi. 

Do utrzymania tego ogromnego gmaszyska potrzebna była cała armia ludzi, a także ogromne pieniądze. Umyć tyle okien, na samą myśl robi mi się słabo.  Na łańcuckim zamku gościli także politycy, a nawet koronowane głowy. 

Gdy my zawitaliśmy przed pałac unosił się tu obłędny zapach kwitnących róż. Roznosił się wszem i wobec i ciągnął kilometrami za nami. 

Share: